gerelateerde werken

Hadden wij nimmer nog zwanen gezien : voor sopraan solo, gemengd koor en piano / Rita Hijmans; op gedichten van Ida Gerhardt en Anneke Meiners

Genre: Vocaal
Subgenre: Gemengd koor en piano
Bezetting: sopr GK4 pf

Musique qui sent la table et la pantoufle : for soprano and ensemble, 2004 / Mayke Nas

Genre: Vocaal
Subgenre: Zangstem en instrument(en)
Bezetting: sopr cl trp perc pf vl vc

Two Allen Ginsberg Songs : for voice and bandoneon (or accordion or any keyboard instrument) / Calliope Tsoupaki

Genre: Vocaal
Subgenre: Zangstem en instrument(en)
Bezetting: acc voice

Chant and madrigal : uit "Chamber music", voor sopraan en 11 instrumenten, 1983 / Daan Manneke

Genre: Vocaal
Subgenre: Zangstem en instrument(en)
Bezetting: sopr fl ob cl fg h pf 2vl vla vc cb

compositie

Ik ben een oceaan van wachten : voor sopraan, dwarsfluit en piano / Rita Hijmans; op gedichten van M. Vasalis, Ida Gerhardt, Sappho.

Overige auteurs:
Gerhardt, Ida (Tekstdichter/librettist)
Sappho (Tekstdichter/librettist)
Vasalis, M. (Tekstdichter/librettist)
Hijmans, Rita (Componist)
Toelichting:
De titel van deze cyclus voor sopraan (c'-g"), dwarsfluit en piano komt uit het gedicht Eb van Vasalis. Rita Hijmans componeerde deze zesdelige cyclus op vier gedichten van Vasalis aangevuld met een gedicht van Ida Gerhardt en een ode van Sappho, vertaald door Paul Claes. De teksten van Vasalis gaan over grote mysteries, wonderen van de natuur en over tijd. De muziek sluit hier goed op aan met een melancholieke ondertoon. Door het idioom klinkt soms een Parijse musette, de muziek van Poulenc en Jacques Brel. Met onverwachte dissonanten en ritmische wendingen vermijdt Rita Hijmans, dat je als luisteraar achterover kunt leunen. De zangstem laat de teksten goed uitkomen. Zeer poëtisch en verstild klinkt het ontroerende Een witte ochtend. Het gedicht Juninacht van Gerhardt heeft als ondertitel tekst voor een ballet. Het heeft een sterk ritmisch karakter, dat door de muziek onderstreept wordt. Ook hierin komen raadselen aan bod, maar de energie van het leven overheerst. Het laatste lied Ode aan Aphrodite is een krachtig recitatief met wrange samenklanken, dat drie keer onderbroken wordt door een lyrisch gedeelte in 6/8-maat. Het is een zeer persoonlijke en aangrijpende afsluiting van deze bijzondere cyclus.
Diant Crouwel