gerelateerde werken

Phrases : for solo soprano, mixed choir, six instrumental soloists and orchestra, (1986) / texts by Arthur Rimbaud, Klaas de Vries

Genre: Vocaal
Subgenre: Gemengd koor en orkest
Bezetting: sopr GK4 pic fl(pic) fl 2ob eh 2cl cl-b 2fg cfg 4h 3trp 3trb tb timp xyl(vibr) mar 3perc 2hp 2pf str fl(fl-a pic)-ob(eh)-cl-2h-trp-p-solo

Fairytales Over the Abyss : for piano with reverb and loop pedals / Maxim Kolomiiets

Genre: Kamermuziek
Subgenre: Piano
Bezetting: pf

Symfonietta : for strings / Erik Lotichius

Genre: Orkest
Subgenre: Viool en strijkorkest
Bezetting: vl-solo str

The Pied Piper : Version for saxophone orchestra / Chiel Meijering

Genre: Orkest
Subgenre: Saxofoonorkest
Bezetting: 2sax-s 3sax-a 3sax-t 2sax-bar sax-bass

compositie

Moeilijkheden : blazers, piano, 1977 / Klaas de Vries

Auteur(s):
Vries, Klaas de (Componist)
Toelichting:
Moeilijkheden werd geschreven voor het orkest 'De Volharding', een collectief bestaande uit zowel klassiek geschoolde musici als uit jazz-musici, dat zich bezighoudt met een alternatieve muziek praktijk. Het laatste behelst onder andere het spelen op straat, in buurthuizen, tijdens demonstraties en dergelijke. Dat dit gevolgen heeft voor het soort muziek, dat tot klinken gebracht wordt, spreekt vanzelf. 'Luid en duidelijk', zo zou je grofweg de muziek van 'De Volharding' kunnen omschrijven. De opzet van Moeilijkheden berust dan ook voor een deel op de spanning tussen dit gegeven en mijn eigen meer naar complexiteit neigende componeren. Een globale omschrijving van de belangrijkste ontwikkeling in het stuk luidt: uit een eenvoudige, unisono gespeelde melodische kern in noten van gelijke duur ontstaat door ritmische en melodische verschuivingen een geleidelijk steeds complexer wordend klankbeeld. Dit proces wordt één keer onderbroken door een koraal-achtig middendeel, contrasterend in dynamiek en samenklank. Het koraal heeft door zijn specifieke vorm en uitvoeringspraktijk (primitief gezegd: allen tegelijk één ritme en één melodie) iets te maken met de muziek en het musiceren van 'De Volharding.' Kort voor het slot bereikt het stuk zijn grootste complexiteit, wanneer drie frasen van ongelijke lengte, verdeeld over drie groepen blazers ten opzichte van elkaar verschuiven. De frasen worden net zo lang herhaald tot zij weer terugkeren in hun uitgangspositie. Dit levert zodanige ritmische complicaties op dat een uitvoering zonder dirigent (zoals bij 'De Volharding') op grote problemen stuit. Het stuk heeft duidelijk twee kanten: het is 'recht voor zijn raap' (opzettelijke primitiviteit) en tegelijk gebaat bij een zo exact mogelijke weergave. - KLAAS DE VRIES