gerelateerde werken
Joy : for cello and piano / Jan Vriend
Genre:
Kamermuziek
Subgenre:
Cello en toetsinstrument
Bezetting:
vc pf
Soul (Душа) : Version for violin, piano and string orchestra / Victoria Poleva
Genre:
Orkest
Subgenre:
Groot ensemble (12 of meer spelers)
Bezetting:
vn-solo pf-solo str
Chromatismen : for ensemble, 1997 / Luctor Ponse
Genre:
Orkest
Subgenre:
Groot ensemble (12 of meer spelers)
Bezetting:
1111 1110 2perc hp pf vl vla vc cb
Static motion : for 13 players, 1992 / Jan Rokus van Roosendael
Genre:
Orkest
Subgenre:
Groot ensemble (12 of meer spelers)
Bezetting:
1110 0000 2perc man g cimbalom hp pf vl vla vc
compositie
Bau : for orchestra, 1970 / Jan Vriend
Overige auteurs:
Vriend, Jan
(Componist)
Toelichting:
Program note (Dutch): [..] Die Pein diese Labyrinths muss ich also auch körperlich überwinden, wenn ich ausgehe, und es ist mir ärgerlich und rührend zugleich, wenn ich mich manchmal in meinem eigenen Gebilde verirre für einen Augenblick und das Werk sich also noch immer anzustrengen scheint, mir, dessen Urteil schon längst feststeht, doch noch seine Existenzberechtigung zu beweisen [..].
Kafka, Der Bau.
Bau volgt Huantan (1968) op de voet en is te beschouwen als een verdere oefening in het leren beheersen van stochastische modellen, dat wil zeggen muziek die uitgaat van de statische besturing van massa's. Het orkest is volledig gediviseerd: alle strijkers werken mee aan de totstandkoming van een textuur van abstracte patronen die overigens een intuïtieve ontwikkeling volgen. De houtblazers en koperblazers vormen ieder weer twee afzonderlijke lagen. Tezamen vormen ze een tapijt van figuren dat gedeeltelijk door coincidentie, gedeeltelijk door zorgvuldig inpassen tot een labyrint van beweging uitgroeit dat is gebaseerd op de gulden snede. (Van twee/derde van de strijkerspartij bestaat een tien meter lang grafisch ontwerp op millimeterpapier).
Bau is in principe "statische muziek" waarin polyfonie tot gelaagdheid is geworden. Evenals in Huantan is de invloed van Xenakis weer onmiskenbaar. De culminatie van de uitgangspunten die dit genre vertegenwoordigt is te vinden in mijn trio Heterostase (1980). Vandaar uit begint weer een nieuwe ontwikkeling die uiteindelijk veel meer de speelse aspecten van het componeren exploreert. - JAN VRIEND