gerelateerde werken
Genre:
Opera, muziektheater
Subgenre:
Muziektheater
Bezetting:
soloists 3GK4 rec 0340 3sax 0331 2g el.cemb cembalet clavinet pianet 5el.org 2pf 4vla 5vc cb electronics
Scherzo : voor orkest, opus 37, Aug.'54, Februari-Maart '55 / Léon Orthel
Genre:
Orkest
Subgenre:
Orkest
Bezetting:
2fl 2ob 2cl 2fg 4h 3trp 3trb timp perc str
Mars : voor klein symphonie orkest, (1957) / Henk Badings
Genre:
Orkest
Subgenre:
Orkest
Bezetting:
2222 4230 timp 2perc str
Gotta Move On : for pop orchestra / Chiel Meijering
Genre:
Orkest
Subgenre:
Orkest
Bezetting:
2fl ob 4sax fh 4tpt 4trb perc harp 3e-g str
compositie
Abschied : symphonische Dichtung, für grosses Orchester, 1973 / Reinbert de Leeuw
Auteur(s):
Leeuw, Reinbert de
(Componist)
Toelichting:
Program note (Dutch): [Première: 11-05-1974 - Rotterdams Philharmonisch Orkest o.l.v. Edo de Waart] - Abschied is een stuk waaraan ik meer dan drie jaar bezig ben geweest, maar het is iets dat ik altijd al eens had willen schrijven. Het is geschreven voor een gigantisch symfonieorkest met een volkomen conventionele bezetting, afgezien van piano en saxofoons die erin voorkomen. Verder ook geen eigenaardige behandeling van instrumenten of nieuwe technieken of zo. Het is wel een stuk dat voortdurend uit zijn voegen loopt, het is een permanent soort razernij. Als je de partituur ziet, die begint op pagina 1 en eindigt op pagina 82 en iedere bladzijde ziet zwart van de noten. Het moet in een buitengewoon hoog tempo gespeeld worden, alles is zeer compact. Dat zal het moeilijk uitvoerbaar maken: het is zeer virtuoos voor iedereen. De idee erachter is een beetje een literair idee, daarom heb ik het stuk dan ook een literaire titel gegeven, die verwijst naar de Duitse romantiek, de periode van de Symphonische
Dichtung. Dat is ook de ondertitel van het stuk. Het heeft ook die overdrevenheid, overdreven in expressie, overdreven in agressiviteit. Daar voor kies je dan ook een middel als een symfonie-orkest in de vorm zoals ik het hier gehanteerd heb, volkomen 19e eeuws, laat-romantisch, zonder dat er overigens laat-romantische middelen in voorkomen, op een te verwaarlozen onderdeel na. Het is bijna overal homoritmisch, het hele orkest tegelijkertijd, of twee groepen die tegenover elkaar zitten. Wat dat betreft is het een beetje Strawinskiaans, het refereert hier en daar aan de Sacre, als model. - REINBERT DE LEEUW