componist

Padding, Martijn

General: Martijn Padding was born on April 24, 1956 in Amsterdam. In the introduction to his website, Martijn Padding writes, regarding his music and way of working, that he studied a ...

gerelateerde werken

Kwintet : voor blaaskwintet of andere instrumenten, 1996 / Martijn Padding

Genre: Kamermuziek
Subgenre: Variabele instrumentatie; Klarinet; Saxofoon; Andere combinaties van strijkinstrumenten
Bezetting: fl ob cl fg h / 5cl / 5sax / 2vl vla 2vc

Cimbalom Concerto "Invisible Cities" : for cimbalom and orchestra / Patrick van Deurzen

Genre: Orkest
Subgenre: Orkest
Bezetting: 2fl(picc) 2ob 2cl(cl-b) 2fg 2h perc pf(cel) str

Taurus-A : 05N2A. / Will Eisma

Genre: Orkest
Subgenre: Orkest
Bezetting: 3333 3sax 4331 timp perc cel vibr xyl hp pf str

Sinfonia : no II / Robert de Roos

Genre: Orkest
Subgenre: Orkest
Bezetting: 3232 4331 timp perc hp str

 

compositie

Scharf abreissen : for orchestra, 1995 / Martijn Padding

Uitgever: Amsterdam: Donemus, 1997
Uitgavenummer: 08885
Genre: Orkest
Subgenre: Orkest
Bezetting: 4544 6541 4perc 2hp pf str
Bijzonderheden: In opdracht van het Fonds voor de Scheppende Toonkunst. - Geschreven voor Oliver Knussen en het Residentie Orkest. - T.g.v. de 50ste verjaardag van de Stichting Gaudeamus. - Opgedragen aan Henk Heuvelmans en Stichting Gaudeamus. - Cop. 1995. - Tijdsduur: ca. 24'
Tijdsduur: 24'00"
Status: nog niet gedigitaliseerd (verwachte levertijd 14 dagen)

Toelichting:
Program note (Dutch): Première: 15 december 1995 - Dr Anton Philipszaal Den Haag - Residentie Orkest o.l.v. Oliver Knussen (Jubileumconcert 50 jaar Gaudeamus) - Er bestaan voor mij twee grote componisten: Beethoven en Monk. Daarna is er een hele tijd niets. In Beethoven bewonder ik de manier waarop hij van een heel bescheiden gegeven een meesterlijk bouwwerk kan maken. Neem het thema van de Vijfde symfonie: tatatatáááá. Het gaat namelijk bij het componeren om de manier waaróp je iets doet. Daarom vind ik Monk zo goed. Neem de timing van die man aan de piano. Omdat hij psychotisch was zat hij altijd onder de tranquillizers. Monk maakte hele rare pauzes in het harmonisch-ritmisch betoog, hij was dan even aan het nadenken. Daarmee ondermijnde hij het gevoel van het harmonisch-tonale ritme. Hij atonaliseerde ook de harmonieën door er dissonerende secun\-den tegenaan te spelen. Hij gunt die akkoorden niets, hij pest ál die akkoorden. Die onlogi\-ca is heel moeilijk te benaderen. Beide componisten zijn ook
aanwezig in Scharf abreissen dat samen met twee andere grootschalige werken een trilogie vormt: Jesu, erbarme Dich noch einmal voor koor en orkest en Nicht eilen, nicht schleppen voor zangstem en ensemble. Het primaire aandachtspunt bij het componeren is voor mij het verloop van de harmonische verbindingen. Voordat ik aan het werk ga, wil ik het harmonische verloop van het hele stuk al helemaal uitgewerkt hebben. Ik wil het eerste akkoord weten en het laatste akkoord. Er moet een stuwing zijn van de ene harmonie naar de volgende. Elke toonhoogte moet een noodzaak hebben om te klinken. Die nooit moet volgen uit de harmonische causaliteit. Daarom vind ik de muziek van Boulez niet zo interessant meer, of het esthetische gefriemel van noten van de Berio- en Donatoni-epigonen uit Italië. Wolkjes van tonen, maar wat gebeurt er nu eigenlijk? Of de muziek van Cage, het maakt niet uit of zijn stukken een uur duren of vijf minuten. De laatste drie jaar ben ik, terwijl ik op de piano
experimenteer, op zoek naar mijn eigen akkoordenreeksen in het schemergebied tussen diatoniek (zeventonige toonladder) en chromatiek (twaaltonige toonladder). Voor de trilogie heb ik een matrix van zes zesstemmige akkoorden gebruikt. Deze reeks akkoorden is voor mij het perfecte werkveld: ook in verschillende transposities kan ik 'moduleren' tussen deze akkoorden zonder dat de stemvoering eronder lijdt. Die is altijd goed zolang ik maar niet twee keer hetzelfde akkoord gebruik in een bepaalde transpositie, want dan krijg ik parallelle bewegingen tussen de verschillende stemmen. In Scharf abreissen vertel ik eigenlijk drie verhalen tegelijkertijd. Het belangrijkste verhaal wordt gevormd door de tweestemmige koralen. Ik heb voor dit stuk twaalf tweestemmige koralen geschreven, gewoon op de manier van het oude noot-tegen-noot-contrapunt: een reeks intervallen, harmonisch het meest simpel denkbare procédé (op unisono na), plechtig en regelmatig gespeeld door een heel groot orkest. Dat was
mijn eerste visioen. Het tweede verhaal bestaat uit verwijzingen naar hyperromantische en hysterische muziek van Mahler en Brahms. De harmonieën hiervoor komen voor een gedeelte uit mijn matrix. Het derde verhaal bestaat uit swingende Monk-achtige structuren en verwijzingen (vooral in het soms zware slagwerk) naar rock muziek. - MARTIJN PADDING

Interesse
Heeft u interesse om dit werk aan te schaffen? Laat ons dit dan vrijblijvend weten zodat we dit werken met voorrang kunnen digitaliseren.
Naam
E-mail