gerelateerde werken

Midare : for marimba, (1972) / Ton de Leeuw

Genre: Kamermuziek
Subgenre: Slagwerk
Bezetting: mar

Salutation joyeuse par l'orchestre : voor groot orkest, oct.-dec. 1964, op. 105 / Anthon van der Horst

Genre: Orkest
Subgenre: Orkest
Bezetting: 3323 4340 timp perc 2hp str

Fragmenten : uit de opera "De zwarte bruid", voor orkest / Géza Frid

Genre: Orkest
Subgenre: Orkest
Bezetting: 3222 3220 timp perc hp str

Variaties : op een Nederlands volkslied, voor orkest en koor / Géza Frid

Genre: Orkest
Subgenre: Orkest; Gemengd koor en orkest
Bezetting: (GK4 ad lib.) 3243 sax-a 4331 timp 3perc str

compositie

Alba : concerto da camera for small orchestra, 1982, r[evised] 1986 / Ton de Leeuw

Overige auteurs:
Leeuw, Ton de (Componist)
Toelichting:
Program note (Dutch): Alba, (dageraad) is de titel van dit concerto da camera uit 1982. De muzikale schrijfwijze wordt op veel plaatsen gekenmerkt door een paarsgewijze behandeling van gelijke instrumenten (2 hoorns, 2 violen) of groepen van instrumenten. Dit geeft aanleiding tot het ontstaan van een aantal zogenaamde gymels (tweelingszangen), die door het hele werk heen opduiken. Sommige ervan treden maar één keer op, andere laten zich herhalen, al of niet gevarieerd. De modale structuur van het werk wordt onder meer bepaald door het optreden van twee met elkaar verwante modi, die - afhankelijk van het muzikale verloop - apart of gecombineerd gebruikt worden. Dit muzikale verloop weer wordt beheerst door een tijdstructuur die in opzet het best vergeleken kan worden met die van de Indiase klassieke muziek, maar die als zelfstandig element is geïntegreerd in een hedendaagse vormentaal. Het eerste deel start al onmiddellijk met een groep van drie elkaar opvolgende gymels (2 hoorns - 2 hobo's - 2 hoorns).
Daarna zetten de strijkers in, vanuit de lagere regionen (gymels in 2 contrabassen en 2 altviolen) geleidelijk opklimmend, waarbij de gymels gaandeweg opgaan in het totaal, om tegen het einde weer op te duiken. Het tweede deel is overwegend langzaam en kenmerkt zich door onder andere de opeenvolging van een aantal episodes die onderling contrasteren in beweging en karakter. De laatste van deze episodes sluit zonder onderbreking aan op het begin van het derde deel. De beweging van dit laatste deel is snel en continu. Men zou misschien kunnen denken aan één grote rondedans die alsmaar doorgaat, maar waaruit steeds andere stukjes worden belicht. - TON DE LEEUW